Upadek na oblodzonym chodniku może prowadzić do poważnych urazów, długotrwałego leczenia oraz istotnych kosztów. W wielu sytuacjach poszkodowany ma prawo dochodzić odszkodowania od odpowiedzialnych podmiotów, które zaniedbały obowiązki związane z utrzymaniem przejść dla pieszych w należytym stanie. Poniższy artykuł wyjaśnia, jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie zabezpieczyć swoje roszczenia oraz jakie czynniki mają wpływ na ostateczną wysokość wypłaconego świadczenia.
Odpowiedzialność zarządcy nieruchomości i gminy
Każda osoba korzystająca z chodnika oczekuje, że będzie on utrzymany w bezpiecznym stanie. Zgodnie z przepisami prawa lokalnego, zimowe utrzymanie chodników należy najczęściej do:
- zarządcy drogi (np. spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota);
- gmina lub miasto, jeżeli chodzi o chodniki przylegające do pasa drogowego;
- prywatnych właścicieli posesji, jeśli teren ten nie został przekazany gminie.
Za zaniedbanie obowiązku odśnieżenia i posypania piaskiem lub solą grozi odpowiedzialność cywilna. W takiej sytuacji poszkodowany może żądać odszkodowania za poniesione straty majątkowe i niemajątkowe.
Udokumentowanie szkody
Zbieranie dowodów na miejscu zdarzenia
Aby wzmocnić swoje roszczenie, warto jak najszybciej po zdarzeniu zadbać o następujące elementy:
- Zdjęcia i nagrania miejsca wypadku pokazujące oblodzenie lub zalegający śnieg;
- Zapis z monitoringu (jeśli dostępny);
- Dane świadkowie – ich nazwiska i krótkie oświadczenia spisane na miejscu zdarzenia;
- Protokół sporządzony przez służby miejskie lub straż miejską;
- Dokumenty potwierdzające zgłoszenia do zarządcy o niebezpiecznym stanie chodnika.
Dokumentacja medyczna
Kluczowym elementem każdego wniosku o odszkodowanie są szczegółowe informacje o doznanych obrażeniach oraz potrzebnych formach leczenia:
- Wyniki badań obrazowych (RTG, tomografia, USG);
- Opinie lekarzy specjalistów;
- Historia leczenia – rachunki za wizyty, zabiegi, rehabilitację;
- Zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy.
Procedura ubiegania się o odszkodowanie
Przed skierowaniem sprawy na drogę sądową, warto spróbować polubownej ścieżki załatwienia roszczeń.
Etap negocjacji z zarządcą
- Przekazanie pisma zawierającego żądanie wypłaty odszkodowania wraz z załącznikami dokumentującymi szkodę;
- Ustalenie terminu odpowiedzi (zwykle 14–30 dni);
- Próba zawarcia ugodady – określenie zakresu wypłaty (ryczałtowo lub na podstawie szczegółowych kosztorysów).
Wszczęcie postępowania sądowego
Jeśli zarządca odrzuci roszczenie lub nie wywiąże się z terminu, kolejnym krokiem będzie pozew do sądu cywilnego. W pozwie należy zawrzeć:
- Opis przebiegu zdarzenia i jego przyczyn;
- Wykaz dokumentów potwierdzających poniesione straty;
- Wnioskowaną kwotę odszkodowania wraz z uzasadnieniem;
- Dokumentację medyczną i rachunki za leczenie.
Czynniki wpływające na wysokość odszkodowania
Wysokość świadczenia zależy od wielu elementów, które są oceniane w trakcie postępowania:
- Stopień winy zarządca – np. czy miał wystarczająco dużo czasu na usunięcie zagrożenia;
- Skala poniesionych strat – koszty leczenia i rehabilitacji, utracone zarobki;
- Stopień uszczerbku na zdrowiu i trwałość następstw;
- Okoliczności łagodzące lub obciążające (np. czy poszkodowany nosił odpowiednie obuwie);
- Przedawnienie roszczeń – obowiązujące terminy to zwykle 3 lata od dnia zdarzenia lub ustania skutków zdrowotnych.
W niektórych sytuacjach sąd może dodatkowo zasądzić odszkodowanie za doznaną krzywdę, uwzględniając m.in. ból i cierpienie. Rzetelne przygotowanie sprawy pozwala zwiększyć szansę na uzyskanie satysfakcjonującego zadośćuczynienia. Warto przy tym skorzystać z pomocy doświadczonych adwokatów lub radców prawnych, którzy specjalizują się w sprawach odszkodowawczych oraz potrafią precyzyjnie oszacować wartość roszczenia. Pamiętaj, że każdy przypadek jest inny, dlatego kluczowe znaczenie ma dokładna dokumentacja i solidne przygotowanie dowodów.
